Tað er munandi munur á avrikinum og prísinum millum ymisk innflutt og heimlig merki av silika. Viðvíkjandi avrikinum eru týðandi munir á serligum yvirflataøki, partiklu stødd, óreinleikainnihaldi og vætuinnihaldi. Tí, eftir at stoffið er gjørt, eru útsjóndarliturin, hvítleikin, óreinleikapunktini, gjøgnumskygnið í gummiblaðnum, fysiskir og mekaniskir eginleikar, guling undir sekundærari vulkanisering og blandingsferðin á stoffnum eru øll heilt ymisk. Samstundis eru prísirnir á ymiskum sløgum eisini ymiskir í fleiri ferðir. Tí er tað ein týðandi partur av at sniðgeva samansetta frymlin, hvussu slag av silika tú velur.
Styrkjandi mekanisman hjá silika á silikonumminum hevur ongantíð verið fult skild,ein av týðandi orsøkunum kundi verið, at evnafrøðiligu strukturarnir hjá høvuðsketunum av silika og silikonummismolekylum eru lutfalsliga líkir, sum førir til eina sterka samspælskraft teirra millum. Av tí at polysilikon-súrevnisketan er lutfalsliga løtt at adsorbera á yvirflatuni á silikapartiklum og gera nakrar ketusamband skipað, ger hetta ikki bert silika til eitt fysiskt tvørbindingarpunkt, men kann eisini framleiða eina krystalliseringseffekt. Jú minni partiklustøddin á silika er, jú størri er tað serliga yvirflataøkið, og jú betri armeringsvirkni er á silikonummi.
Harumframt verða nøkur semi- infyrrandi fyllievni og vekt- og røktandi fylgievni, so sum diatomit, kalsiumkarbonatkvartspulvur, titandioxid, aluminium-hydroxid, magnesiumoxid o.s.fr.