Polykondensatión er ein kemisk reaktión, har monomerar við tveimum ella fleiri funktionellum bólkum reagera við hvønn annan til at mynda høg{0}}molekylærar stoffir, samstundis sum tey eisini framleiða smá molekyl.
Áðrenn umrøtt verður syntesan av organosiloksanum gjøgnum polykondensatiónsreaktiónir, er neyðugt hjá okkum fyrst at innføra ymiskar kondensatiónsreaktiónir, sum kunnu mynda Si-0-Si bindingar: Si-0-SI bindingar kunnu framleiðast við kondensatión av organosilanesi við somu funktionellu bólkum, so sum
Millum teirra er R yvirhøvur metyl ella etyl. Millum hesar reaktiónir er kondensatiónsreaktiónin hjá silanolinum tann týdningarmesta. Treytirnar fyri alkoxysilanesi eru heldur strangar. Generelt er upphiting, trýst og tilseting av katalysatorum sum Lewis sýrum kravd, meðan kondensatiónin av acetoxybólkum bert kann henda, tá ið tað verður hitað omanfyri 175 stig . Si{5}}O-Si bindingar kunnu framleiðast av sínámillum kondensatiónini millum ymiskar organosikon funktionellar bólkar. Vanligu kondensatiónsreaktiónirnar hjá ymiskum funktionellum bólkum eru hesi sløg:
Millum teirra er R yvirhøvur metyl ella etyl, og M er ein metal. Úr hesum reaktiónum sæst, at silanol er tann mest vanligi virkni funktionelli bólkurin teirra millum, sum kann fáast gjøgnum hydrolysu av klorosilane, alkoxysilane, osfr. Allar omanfyristandandi kondensatiónsreaktiónir kunnu teoretiskt nýtast til at syntetisera polysiloxanir, men í ídnaðinum eru bert hydrolysu og kondensatión av gasseooxanum høvuðshættir at fyrireika polysiloxanir.